Col du Tourmalet van twee kanten

De Col du Tourmalet is een bergpas gelegen in de Hautes-Pyrénées in het zuidwesten van Frankrijk. De 2115 meter hoge passage van de Col du Tourmalet is vooral bekend geworden dankzij de Ronde van Frankrijk, waar ze in 1910 voor het eerst in werd opgenomen. Geen enkele andere berg is sindsdien zo vaak beklommen als de col du Tourmalet. In de buurt van de top van de beklimming bevindt zich een monument ter nagedachtenis aan oud-Tourdirecteur Jacques Goddet.
De col du Tourmalet is de hoogste bergpas in het skigebied Barèges-La Mongie, het grootste skigebied in de Franse Pyreneeën. Aan de oostkant ligt La Mongie, een door projectontwikkelaars ontwikkeld wintersportdorp aan de voet van de pistes. Aan de westkant ligt het meer traditionele dorp Barèges, vanuit hier wordt ‘s winters geskied, en ‘s zomers gewandeld en gefietst.

Je kunt via twee routes de col du Tourmalet beklimmen. Hieronder de twee in een korte vergelijking:

Start Sainte Marie de Campan: Gem 7.6% / max 11% / lengte 17 km / 1271 m klimmen / Top 2130 meter (Oostkant)
Start Luz Saint Sauveur: Gem 7.7% / max 12.4 / lengte 18.6 km / 1433 m klimmen / Top 2130 meter  (westkant)

Volgens sommige bronnen is de beklimming via Luz saint sauveur de makkelijkste. Maar als ik de profielen en de beschrijvingen doorlees lijkt me dat ze de doel door elkaar halen.

fietsroute col du tourmalet
Mijn beeld van de col du Tourmalet, zomer 2012

Oost- en westkant

Vanaf de westkant begint de klim al direct na Luz-Saint-Sauveur. Over 18,6 kilometer gaat de weg 1.405 meter omhoog. Er zijn acht haarspeldbochten en de gemiddelde stijging is 7,5 %, met een uitschieter naar 12%. Het zwaartepunt ligt in de slotkilometer, die met 10,5% stijgt en zelfs een klein stukje met 13,5%.

Via de oostelijke helling, vanuit Sainte-Marie-de-Campan, overbrug je in 17,1 kilometer 1.255 hoogtemeter, goed voor een gemiddelde stijging van 7,3%. Vooral de laatste 12 kilometer zijn zwaar met een gemiddeld stijgingspercentage van 9%, waarbij de steilste kilometer 10% klokt. Er zijn niet al teveel bochten – vijf in getal.

Doorkomstplaats
In de Ronde van Frankrijk is de col du Tourmalet meer dan 80 keer opgenomen (inclusief enkele niet in de uitslag opgenomen beklimmingen). In 1974 en 2010 werd de meet op de top getrokken, maar meestal was de col (of een deel ervan) doorkomstplaats. Ook is er drie keer een Touretappe in La Mongie gefinisht, de wintersportplaats op tweederde van de berg. De laatste maal was dat in 2004, een rit die werd gewonnen door Ivan Basso.

Het weer op de col du Tourmalet kan bijzonder veranderlijk en verraderlijk zijn. Het kan bloedheet zijn op de lagere flanken terwijl het sneeuwt op de top. Ook een hinderpaal vormt het wegdek. Dat is niet best.

Het hele artikel en meer informatie over de Tourmalet op Touretappe.nl

Behalve dat Octave Lapize op de top wordt geëerd met een beeld, staat er op de berg ook een monument gewijd aan de nagedachtenis van oud-Tourdirecteur Jacques Goddet.

 

Winnaars volgens Wikipedia:
1910 Octave Lapize (Frankrijk)
1911 Paul Duboc (Frankrijk)
1912 Odile Defraye (België)
1913 Philippe Thys (België)
1914 Firmin Lambot (België)
1919 Honoré Barthélémy (Frankrijk)
1920 Firmin Lambot (België)
1921 Hector Heusghem (België)
1923 Robert Jacquinot (Frankrijk)
1924 Ottavio Bottecchia (Italië)
1925 Omer Huyse (België)
1926 Odile Taillieu (België)
1927 Nicolas Frantz (Luxemburg)
1928 Camille Van De Casteele (België)
1929 Victor Fontan (Frankrijk)
1930 Benoit Faure (Frankrijk)
1931 Joseph Demuysere (België)
1932 Benoit Faure (Frankrijk)
1933 Vicente Trueba (Spanje)
1934 René Vietto (Frankrijk)
1935 Sylvère Maes (België)
1936 Sylvère Maes (België)
1937 Julian Berrendero (Spanje)
1938 Gino Bartali (Italië)
1939 Edward Vissers (België)
1947 Jean Robic (Frankrijk)
1948 Jean Robic (Frankrijk)
1949 Fausto Coppi (Italië)
1950 Kleber Piot (Frankrijk)
1951 Jean Diederich (Luxemburg)
1952 Fausto Coppi (Italië)
1953 Jean Robic (Frankrijk)
1954 Fédérico Bahamontes (Spanje)
1955 Miguel Poblet (Spanje)
1957 José da Silva (Portugal)
1959 Armand de Smet (België)
1960 Kurt Gimmi (Zwitserland)
1961 Marcel Queheille (Frankrijk)
1962 Federico Bahamontes (Spanje)
1963 Federico Bahamontes (Spanje)
1964 Julio Jimenez (Spanje)
1964 Julio Jimenez (Spanje)
1965 Julio Jimenez (Spanje)
1967 Julio Jimenez (Spanje)
1968 Jean-Pierre Ducasse (Frankrijk)
1969 Eddy Merckx (België)
1970 Andres Gandarias (Spanje)
1971 Lucien Van Impe (België)
1972 Roger Swerts (België)
1973 Bernard Thevenet (Frankrijk)
1974 Jean-Pierre Danguillaume (Frankrijk) (In 1974 twee keer beklommen)
1974 Gonzalo Aja (Spanje) (In 1974 twee keer beklommen)
1975 Lucien Van Impe (België)
1976 Francisco Galdos (Spanje)
1977 Lucien Van Impe (België)
1978 Michel Pollentier (België)
1980 Raymond Martin (Frankrijk)
1983 Patrocinio Jiminez (Colombia)
1985 Pello Ruiz-Cabestany (Spanje)
1986 Dominique Arnaud (Frankrijk)
1988 Laudelino Cubino (Spanje)
1989 Robert Millar (Schotland)
1990 Miguel-Angel Martinez (Spanje)
1991 Claudio Chiappucci (Italië)
1993 Tony Rominger (Zwitserland)
1994 Richard Virenque (Frankrijk)
1995 Richard Virenque (Frankrijk)
1997 Javier Pascual-Llorente (Spanje)
1998 Alberto Elli (Italië)
1999 Alberto Elli (Italië)
2001 Sven Montgomery (Zwitserland)
2003 Sylvain Chavanel (Frankrijk)
2006 David de la Fuente (Spanje)
2008 Remy Di Gregorio (Frankrijk)
2009 Franco Pellizotti (Italië)
2010 Christophe Moreau (Frankrijk) (In 2010 twee keer beklommen)
2010 Andy Schleck (Luxemburg) (In 2010 twee keer beklommen)
2011 Jérémy Roy (Frankrijk)
2012 Thomas Voeckler (Frankrijk)